Hoewel het boek veel sterke punten heeft, zijn er ook enkele beperkingen. Ten eerste blijft de diepgang in sommige technische aspecten beperkt; serieuze pizzeria-enthousiastelingen die willen werken met geavanceerde technieken (zoals gefermenteerde deegstarters, lange koude rijsprocessen of precisiehydraties) zullen mogelijk aanvullende bronnen nodig hebben. De basis wordt goed behandeld, maar de stap naar professionele perfectie vraagt extra verdieping buiten dit boek.
Daarnaast kunnen sommige experimentele combinaties polariserend zijn. Niet elke lezer zal de combinatie van bepaalde toppings waarderen — wat een leuke verrassende vondst voor de ene kok is, kan te gewaagd of ongelijk van smaakbalans zijn voor een ander. De recepten zijn creatief, maar vereisen soms aanpassingen op persoonlijke smaak en beschikbare ingrediënten, iets wat beginners mogelijk pas na meerdere pogingen goed onder de knie krijgen.
Ook zou sommige visuele uitleg, zoals stap-voor-stap foto’s van deegverwerking of bakresultaten, uitgebreider kunnen zijn. Voor visueel ingestelde thuisbakkers zijn aanvullende foto’s per techniek vaak erg behulpzaam. Tenslotte is de humoristische toon over het algemeen verfrissend, maar soms kan die afleiden bij het zoeken naar serieuze, precieze instructies. Voor wie maximale precisie wil, voelt dit soms als een kleine beperking.